Wat is een brongebaseerde IR-assistent, en waarom nu?

In het kort

Een brongebaseerde IR-assistent is een tool die beleggersvragen over een onderneming beantwoordt met alleen de eigen goedgekeurde bedrijfsinformatie van die onderneming, en die elk punt naar de bron terugvoert. De onderneming bepaalt zelf wat daarin zit. Dat zijn financiële verslagen en persberichten, maar ook presentaties, websiteteksten, FAQ’s en ander materiaal dat de emittent wil toevoegen. De assistent put niet uit het open web of uit algemeen commentaar. Dekt de goedgekeurde informatie iets niet, dan zegt hij dat in plaats van een antwoord te verzinnen. Dit telt nu omdat beleggers steeds vaker via AI onderzoek doen naar ondernemingen. Met zo’n assistent speelt een onderneming op die verschuiving in, met antwoorden die ze zelf beheert en waar ze achter kan staan.

Kernpunten

• Een brongebaseerde assistent antwoordt alleen op basis van de goedgekeurde bedrijfsinformatie van een onderneming, niet uit het open web.

• De emittent bepaalt wat daarin zit: verslagen, persberichten, presentaties, websiteteksten, FAQ’s en meer.

• Elk punt dat hij geeft, verwijst naar een specifieke bron.

• Dekt de goedgekeurde informatie iets niet, dan zegt hij dat in plaats van het gat te vullen.

De term “AI-assistent voor investor relations” dekt veel verschillende tools, en ze zijn niet allemaal hetzelfde. Het onderscheid dat telt, is niet hoe vlot de antwoorden klinken. Het is waar ze vandaan komen. Een brongebaseerde assistent wordt gedefinieerd door één beperking. Hij kan alleen antwoorden op basis van de bedrijfsinformatie die de emittent heeft goedgekeurd. Die beperking is precies de bedoeling, en ze onderscheidt hem van een algemeen AI-model dat op een onderneming wordt losgelaten.

Wat betekent “brongebaseerd” eigenlijk?

Het betekent dat de assistent beperkt is tot een afgebakende set goedgekeurde bedrijfsinformatie en nergens anders uit kan putten. Die set is breder dan de wettelijk verplichte publicaties, en de emittent bepaalt wat erin gaat. Denk aan jaar- en halfjaarverslagen, persberichten, beleggerspresentaties, websiteteksten, FAQ’s en al het andere materiaal waaruit de onderneming beleggers beantwoord wil zien. Stelt een belegger een vraag, dan haalt de assistent de relevante passages uit die set, antwoordt in gewone taal en zet bij elk punt een verwijzing naar de bron erachter. Staat het antwoord niet in de goedgekeurde set, dan improviseert hij er geen.

Een algemeen AI-model werkt anders. Het put uit al het openbare materiaal dat het kan vinden en voegt dat samen tot een vlot antwoord zonder bronvermelding. Bij een brongebaseerde assistent legt de onderneming de grens vast, niet het model. En de onderneming kan die grens op elk moment ruimer of krapper maken.

Hoe werkt een brongebaseerde IR-assistent?

Technisch bestaat hij uit twee helften, de bron en de retrieval. De bron is een gecontroleerde verzameling van de eigen informatie van de onderneming, samengesteld langs drie routes. De eerste is materiaal dat de onderneming zelf uploadt en goedkeurt, zoals jaar- en halfjaarverslagen, resultatenberichten, beleggerspresentaties, FAQ’s en andere documenten die de emittent erbij wil. De tweede is een live feed vanaf de website van de onderneming, per klant ingericht, die de bron actueel houdt zodra er nieuw materiaal verschijnt. De derde zijn koppelingen met derde partijen, zoals bronnen van toezichthouders, zodat officiële publicaties zonder handwerk binnenkomen.

De retrieval-helft is wat er gebeurt op het moment van de vraag. De assistent vindt de relevante passages in die bron, stelt er een antwoord mee op en koppelt elke uitspraak aan het document waar ze vandaan komt. Het gevolg van dat ontwerp dat u moet begrijpen, is juridisch, niet technisch. De assistent herhaalt alleen materiaal dat al openbaar is, geformuleerd zoals de onderneming het heeft geformuleerd. Hij doet dus geen nieuwe uitspraken over de onderneming. Daarom ontstaat er geen nieuw publicatierisico. Er is niets nieuws om te publiceren.

Waarom telt een brongebaseerde IR-assistent juist nu?

Omdat beleggers anders informatie verzamelen dan vroeger. Een groeiend deel van de beleggers en analisten onderzoekt een onderneming met AI-tools voor er ooit contact is, en die tools antwoorden uit de bronnen die ze kunnen bereiken. Een onderneming die niets doet, laat die eerste indruk volledig over aan systemen die ze niet beheert.

Met een brongebaseerde assistent speelt een onderneming op eigen voorwaarden in op die verschuiving. Ze hoopt niet langer dat een algemeen model het juiste materiaal bereikt. Ze geeft beleggers een directe manier om antwoorden te krijgen die alleen uit haar eigen dossier komen, met bronvermelding, op haar eigen kanalen. De timing heeft niets te maken met nieuwe technologie. Het gedrag van beleggers is zo veranderd dat het nu echt iets kost om het antwoord aan het toeval over te laten.

Hoe verschilt hij van een algemeen AI-model of een chatbot?

Het verschil zit in de bron en in de eerlijkheid over grenzen. Een algemeen model is gebouwd om altijd een antwoord te geven en vult gaten met aannemelijke tekst als er materiaal ontbreekt. Een eenvoudige websitechatbot volgt meestal vaste regels en kan geen open vraag aan. Een brongebaseerde assistent hoort in geen van beide categorieën. Hij beantwoordt open vragen in natuurlijke taal, maar alleen op basis van goedgekeurde bedrijfsinformatie, en daarbuiten weigert hij te antwoorden in plaats van iets te verzinnen.

Dat laatste gedrag wordt makkelijk onderschat. Voor een beursgenoteerde onderneming is een assistent die zegt “daar gaan de gepubliceerde stukken niet over” nuttiger dan een assistent die zelfverzekerd gokt. Een gok over een beursgenoteerde onderneming kan een probleem worden. Terughoudendheid is hier een eigenschap, geen tekortkoming.

Waar let een IR-team op bij de beoordeling?

De meeste van deze tools doen het goed in een demo. De nuttige test zoekt dus de randen op in plaats van het gebaande pad. Drie vragen scheiden een echte brongebaseerde assistent van een algemeen model met een bedrijfslogo erop.

Geef hem eerst een vraag die uw gepubliceerde informatie echt niet beantwoordt, zoals een toekomstige waardering of een doelstelling die u nooit hebt gepubliceerd, en kijk wat hij doet. Verzint hij een aannemelijk cijfer, dan zakt hij. Zegt hij dat de stukken daar niet over gaan, dan slaagt hij. Neem daarna een willekeurig antwoord en volg het terug. Komt u uit bij het exacte document en de exacte passage achter elke bewering, of is de bronvermelding decoratie? Vraag ten slotte naar het overzicht van wat beleggers hebben gevraagd. Dat inzicht hoort bij het product, en een algemene tool kan het niet bieden.

Het gedrag aan de rand van de bron, bronvermeldingen die u kunt terugvolgen en zicht op de vragen. Die drie vertellen u in tien minuten meer dan welke lijst met functies ook.

Conclusie

Een brongebaseerde IR-assistent beantwoordt beleggersvragen alleen op basis van de eigen goedgekeurde, gepubliceerde bedrijfsinformatie van een onderneming, vermeldt bij elk punt de bron en is eerlijk over wat de gepubliceerde stukken niet dekken. Hij telt nu omdat beleggers steeds vaker via AI onderzoek doen. Zo speelt een onderneming in op die verschuiving, met antwoorden die ze beheert en kan verifiëren. De waarde zit niet in hoe vlot hij klinkt. Ze zit in de vaste afbakening van de bron en de verwijzing achter elke regel.

Gerelateerde vragen

• Hoe beleggers een onderneming onderzoeken waarvan ze nooit hebben gehoord

• Waarom een statische IR-pagina niet meer volstaat voor een groeiende onderneming

• Hoe houdt u investeerders op de hoogte na een investeringsronde zonder te verdrinken in e-mails?

MIRA is een investor-relationsassistent die beleggersvragen beantwoordt op basis van de eigen goedgekeurde, gepubliceerde informatie van een onderneming. Het is een van de tools van de Finvictum-groep voor directe, conforme communicatie tussen ondernemingen en hun beleggers.

Wilt u de drie tests uit dit artikel zelf doen? Plan een MIRA-demo op uw eigen gepubliceerde stukken en stel de vraag die ze niet beantwoorden.

Over de auteur: Sander van Prooijen is Head of Commercial Strategy bij Finvictum, waar hij de Europese uitrol van MIRA leidt. Hij werkt met IR-teams in heel Europa aan de manier waarop beleggers, en steeds vaker AI-tools, de equity story vinden en lezen. Maak contact via LinkedIn.